Sea to Sky Highway

Canada’s Highway 99, beter bekend als de Sea to Sky Highway, wordt beschouwd als één van de beste road trips ter wereld. Vanaf het woud aan de kust bij Horseshoe Bay, nabij Vancouver, voert deze grote 2-baans weg ons via vijf verschillende klimaatzones doorheen British Columbia vooraleer we het eindpunt bereiken aan de kruising met Highway 97 in de buurt van Cache Creek, diep in Canada.

De weg werd gebouwd tijdens de jaren ‘60 door de provinciale overheid om het toerisme te ontwikkelen in de regio rond Whistler Mountain. Het eerste deel van de route liep van Horseshoe Bay via Squamish naar Whistler. In 1975 werd de snelweg uitgebreid tot Pemberton, en in 1995 werd het laatste deel tussen Pemberton en Highway 97 aangelegd. Ter voorbereiding op de Olympische Winterspelen van 2010, werd de snelweg verder opgewaardeerd met stukken vierbaansweg en een aantal verbeterde rijstroken. Vandaag kunnen reizigers de 340 km van Vancouver naar Cache Creek afleggen in 5 uur, de tijd die vroeger nodig was om van Vancouver tot in Whistler te geraken.

Sea to Sky Highway
Sea to Sky Highway

Howe Sound

Vanuit Horseshoe Bay (Noord-Vancouver) loopt de weg langs de steile wanden van Howe Sound, de meest zuidelijk gelegen fjord van Noord-Amerika. Kapitein George Vancouver (die zijn naam gaf aan de stad) vaarde langs de fjord in 1792, en noemde het naar admiraal Earl Howe. Terwijl we langs het water rijden, volgen we ook de British Columbia Railway. Aangezien er niet veel mogelijkheden zijn om snelwegen en spoorwegen te bouwen langs fjorden en doorheen bergen, zullen we deze spoorlijn nog vele malen terugzien tijdens onze reis.

Howe Sound
Howe sound

Na ongeveer 32 km bereiken we Brittania Beach, een klein dorpje met ongeveer 300 inwoners. Het dorp werd gebouwd tussen 1899 en 1904 als huisvesting voor het personeel van de Britannia Mining Company. Het dorpsgebeuren in de woonwijken en de gebeurtenissen in de mijn waren dus sterk met elkaar verbonden. Zo doorstond deze gemeenschap enkele grote rampen doorheen haar geschiedenis. Overstromingen, branden en lawines plaagden het dorp door de jaren heen en doodden honderden mannen, vrouwen en kinderen. Uiteindelijk dwongen de hoge exploitatiekosten en belastingen de mijn tot sluiten in 1974.

Vandaag is hier het Britannia Mine Museum gelegen op het terrein van de oude mijnen. De oude koperconcentrator die werd gebruikt om het kopererts van de rotsen te scheiden werd bewaard en is tegenwoordig een National Historic Site van Canada.

Britannia Mine koperconcentrator
Britannia Mine koperconcentrator

Een paar kilometer verderop zien we een waterval. Shannon Falls is met zijn 335 meter de derde hoogste waterval van British Columbia en dondert vlak naast de weg naar beneden. De waterval is vernoemd naar William Shannon, die zich hier als eerste vestigde 1889 en bakstenen maakte om ze te verkopen aan de kopermijn. De omgeving aan de noordoostelijke oever van de Howe Sound is beschermd gebied en werd ondergebracht in Shannon Falls Provincial Park.

Shannon Falls
Shannon Falls

Squamish

Direct na een bezoek aan het park komen we aan in Squamish. Deze stad is gelegen aan het noordelijke uiteinde van Howe Sound. Squamish staat bekend om zijn geweldige klimrotsen, zoals de Stawamus Chief. Dit enorme granietmassief torent 700m boven de wateren van Howe Sound uit en is dé favoriet van vele bergbeklimmers. Allen al op de Chief zijn er al meer dan 300 klimroutes. Voor wandelaars leiden er verschillende steile paden naar de drie pieken van het massief. Allen geven een prachtig uitzicht op Howe Sound en de omliggende bergen.

Stawamus Chief
De Stawamus Chief

We laten de wateren van Howe Sound achter ons en trekken het binnenland in. De weg klimt langzaam naar boven doorheen de kronkelende vallei. Net ten oosten van de weg tussen Squamish en Whistler kunnen we een ander beschermd gebied vinden: Garibaldi Park. Het park bestaat uit vele steile, ruige bergen, waarvan velen worden bedekt door gletsjers. Het park bevat ook dichte bossen, alpenweiden en uitgedoofde vulkanen, zoals de Black Tusk.

Er zijn vijf toegangen tot het park en deze zijn allemaal gelegen aan de Sea to Sky Highway. Elke entree geeft toegang tot verschillende wandelpaden en campingplaatsen. Meer informatie over de verschillende wandelroutes is te vinden op de officiële website van het park.

The Black Tusk
Black Tusk, Garibaldi Provincial Park (Foto door Andysonic777)

Whistler

Aankomen in Whistler is altijd een fantastisch moment. Een cluster van kleine meertjes weerspiegeld de contouren van de bergen hoog boven de smalle vallei. De contouren van de pistes op Blackcomb en Whistler Mountain vormen een patroon op de beboste hellingen. Boven de boomgrens kan je nog overblijfselen van de meest recente ijstijd zien in de gletsjers die de hoogste toppen bedekken. Whistler is vernoemd naar het gefluit (“whistle”) van de vele marmotten die in het gebied wonen.

Het Whistler Blackcomb skigebied is veruit het grootste skigebied in Noord-Amerika. Het is 50% groter dan de naaste concurrentie in termen van omvang en heeft de grootste liftcapaciteit. Het resort heeft ook het records van de hoogste en langste niet-ondersteunde kabelbaan ter wereld met de Peak 2 Peak Gondola. Deze verbind de toppen van Whistler en Blackcomb Mountains met elkaar.

Alta Lake en Whistler Mountain
Alta Lake en Whistler Mountain

Net ten noorden van Whistler vinden we het dorpje Pemberton. Totdat de snelweg werd aangelegd kon je hier enkel per trein geraken. Het hele dorp ziet eruit alsof je naar een western aan het kijken bent. Dankzij zijn rijke geschiedenis als mijn- en veeteeltcentrum is de tijd hier blijven stilstaan. Enkele kilometers verderop zien we het prachtige Lillooet Lake.

Lillooet Lake
Lillooet Lake

Lillooet

We volgen de kronkelende weg en komen aan in Lillooet. Dankzij zijn ligging op een kruispunt van diepe kloven in de luwte van de Coast Mountains, heeft Lillooet zijn eigen microklimaat, wat resulteert in zeer weinig neerslag en hoge temperaturen. Temperaturen in de schaduw overstijgen in de zomer al snel 40 °C, waardoor de stad de titel van "Canada's Hot Spot" kreeg toegewezen. Door dit microklimaat verandert het landschap dan ook dramatisch. De uitgestrekte groene bossen maken plaats voor de voor de bruine en kale Fraser Canyon.

Fraser Canyon
Fraser Canyon

Als we verder doorrijden, komen we bij het laatste hoogtepunt van onze reis: Pavilion Lake. Dit opmerkelijke meer is de thuis van verschillende kolonies speciale micro-organismen, en is uitgegroeid tot het onderwerp van onderzoek door de NASA en de Canadian Space Agency. Het meer wordt overschaduwd door de kliffen van Marble Canyon. Het meer en de canyon hebben ook grote spirituele betekenis voor de inheemse indianenbevolking.

Pavilion Lake
Pavilion Lake

Een paar kilometer verder komt de Sea to Sky Highway aan zijn einde op de spliting met Highway 97. Je kan naar Vancouver terugrijden op de 97 in ongeveer 4u30.

Ondanks belangrijke verbeteringen in de afgelopen 30 jaar, zoals opvangnetten voor vallende rotsen, versteviging van bruggen en toegevoegde rijstroken, kan de Sea to Sky Highway nog steeds uiterst verraderlijk zijn bij slecht weer. Rij voorzichtig en zet je aan de kant wanneer de rijomstandigheden te gevaarlijk worden. Je kan de weg-en weersomstandigheden op drivebc nakijken.

Toon grotere kaart

tags: 
road trip, noord amerika, canada